Everyone has the opportunity to be a pioneer.
Everyone has the opportunity to be a pioneer.
Onze Verhalen
Kiren
Kiren
Kiren Kaur
27
.
11
.
2025
6 minuten lezen
Een Reis Over Continenten
Hallo, ik ben Kiren. Ik kom oorspronkelijk uit Maleisië met Indiase afkomst. Ik ben in 2015 naar Nederland verhuisd om mijn master in counseling psychologie aan Webster University te behalen, een Amerikaanse universiteit gevestigd in Leiden. Ik dacht altijd dat mijn tijd hier tijdelijk zou zijn. In mijn hoofd was het plan simpel: mijn diploma halen, naar Bali, Thailand of een ander mooi eiland gaan, een duikcertificaat halen, instructeur worden, klussen doen en een zorgeloos nomadisch leven leiden. Maar het leven, zoals dat vaak doet, verraste me op de meest onverwachte manieren. Vandaag woon ik in Gouda met mijn Nederlandse man, die in de gezondheidszorg werkt als ontwikkelaar, en onze vijfjarige zoon, Skye. Als iemand me tien jaar geleden had verteld dat dit mijn leven zou zijn: een huis, een gezin, stabiliteit, zou ik het niet hebben geloofd. En toch ben ik dankbaar voor waar ik ben beland.
Hallo, ik ben Kiren. Ik kom oorspronkelijk uit Maleisië met Indiase afkomst. Ik ben in 2015 naar Nederland verhuisd om mijn master in counseling psychologie aan Webster University te behalen, een Amerikaanse universiteit gevestigd in Leiden. Ik dacht altijd dat mijn tijd hier tijdelijk zou zijn. In mijn hoofd was het plan simpel: mijn diploma halen, naar Bali, Thailand of een ander mooi eiland gaan, een duikcertificaat halen, instructeur worden, klussen doen en een zorgeloos nomadisch leven leiden. Maar het leven, zoals dat vaak doet, verraste me op de meest onverwachte manieren. Vandaag woon ik in Gouda met mijn Nederlandse man, die in de gezondheidszorg werkt als ontwikkelaar, en onze vijfjarige zoon, Skye. Als iemand me tien jaar geleden had verteld dat dit mijn leven zou zijn: een huis, een gezin, stabiliteit, zou ik het niet hebben geloofd. En toch ben ik dankbaar voor waar ik ben beland.
Hallo, ik ben Kiren. Ik kom oorspronkelijk uit Maleisië met Indiase afkomst. Ik ben in 2015 naar Nederland verhuisd om mijn master in counseling psychologie aan Webster University te behalen, een Amerikaanse universiteit gevestigd in Leiden. Ik dacht altijd dat mijn tijd hier tijdelijk zou zijn. In mijn hoofd was het plan simpel: mijn diploma halen, naar Bali, Thailand of een ander mooi eiland gaan, een duikcertificaat halen, instructeur worden, klussen doen en een zorgeloos nomadisch leven leiden. Maar het leven, zoals dat vaak doet, verraste me op de meest onverwachte manieren. Vandaag woon ik in Gouda met mijn Nederlandse man, die in de gezondheidszorg werkt als ontwikkelaar, en onze vijfjarige zoon, Skye. Als iemand me tien jaar geleden had verteld dat dit mijn leven zou zijn: een huis, een gezin, stabiliteit, zou ik het niet hebben geloofd. En toch ben ik dankbaar voor waar ik ben beland.
Mijn Plaats Vinden bij Pionect
Mijn reis naar Pionect begon op een heel onopvallend moment. Mijn vorige contract liep af en ineens had ik ruimte om te ademen en na te denken over wat ik daarna wilde. Ik pendelde jarenlang naar Amsterdam en wilde iets dichter bij huis, bij voorkeur in Rotterdam, een stad waar ik altijd een zwak voor heb gehad. Dus toen ik een parttime junior marketingvacature bij Pionect zag, solliciteerde ik zonder enige verwachtingen. Het voelde meer als een checkbox: “In ieder geval heb ik op iets in Rotterdam gesolliciteerd.”
Toen ze me belden voor een interview, herinner ik me dat ik daar zat te wachten op de marketingvragen, alleen om te horen dat de interviewer zei: “Oh nee, je bent hier niet voor die rol.” Hij had iets heel anders in gedachten: operations en HR, en hoe meer we praatten, hoe meer ik besefte dat hij mijn cv niet aan het evalueren was, hij evalueerde mij. Ik ging naar huis, dacht erover na en besloot ja te zeggen. Het voelde als de soort omgeving waar ik iets betekenisvols vanaf nul kon opbouwen terwijl ik ook kon groeien in een rol die bij me paste.
Wat ik het leukste vind aan werken bij Pionect is de kalmte en het oprechte gevoel van teamwork. Er is hier een onuitgesproken begrip, zoals hoe de eerste persoon beneden de lunchtafel dekt en de laatste persoon opruimt, niet omdat het toegewezen is, maar omdat het natuurlijk is. Of hoe iemand een herinnering stuurt om de werkplek opgeruimd te houden, en iedereen gewoon vriendelijk reageert. Het is het soort werkplek waar mensen het collectieve in overweging nemen, en dat is zeldzaam.
Mijn reis naar Pionect begon op een heel onopvallend moment. Mijn vorige contract liep af en ineens had ik ruimte om te ademen en na te denken over wat ik daarna wilde. Ik pendelde jarenlang naar Amsterdam en wilde iets dichter bij huis, bij voorkeur in Rotterdam, een stad waar ik altijd een zwak voor heb gehad. Dus toen ik een parttime junior marketingvacature bij Pionect zag, solliciteerde ik zonder enige verwachtingen. Het voelde meer als een checkbox: “In ieder geval heb ik op iets in Rotterdam gesolliciteerd.”
Toen ze me belden voor een interview, herinner ik me dat ik daar zat te wachten op de marketingvragen, alleen om te horen dat de interviewer zei: “Oh nee, je bent hier niet voor die rol.” Hij had iets heel anders in gedachten: operations en HR, en hoe meer we praatten, hoe meer ik besefte dat hij mijn cv niet aan het evalueren was, hij evalueerde mij. Ik ging naar huis, dacht erover na en besloot ja te zeggen. Het voelde als de soort omgeving waar ik iets betekenisvols vanaf nul kon opbouwen terwijl ik ook kon groeien in een rol die bij me paste.
Wat ik het leukste vind aan werken bij Pionect is de kalmte en het oprechte gevoel van teamwork. Er is hier een onuitgesproken begrip, zoals hoe de eerste persoon beneden de lunchtafel dekt en de laatste persoon opruimt, niet omdat het toegewezen is, maar omdat het natuurlijk is. Of hoe iemand een herinnering stuurt om de werkplek opgeruimd te houden, en iedereen gewoon vriendelijk reageert. Het is het soort werkplek waar mensen het collectieve in overweging nemen, en dat is zeldzaam.
Mijn reis naar Pionect begon op een heel onopvallend moment. Mijn vorige contract liep af en ineens had ik ruimte om te ademen en na te denken over wat ik daarna wilde. Ik pendelde jarenlang naar Amsterdam en wilde iets dichter bij huis, bij voorkeur in Rotterdam, een stad waar ik altijd een zwak voor heb gehad. Dus toen ik een parttime junior marketingvacature bij Pionect zag, solliciteerde ik zonder enige verwachtingen. Het voelde meer als een checkbox: “In ieder geval heb ik op iets in Rotterdam gesolliciteerd.”
Toen ze me belden voor een interview, herinner ik me dat ik daar zat te wachten op de marketingvragen, alleen om te horen dat de interviewer zei: “Oh nee, je bent hier niet voor die rol.” Hij had iets heel anders in gedachten: operations en HR, en hoe meer we praatten, hoe meer ik besefte dat hij mijn cv niet aan het evalueren was, hij evalueerde mij. Ik ging naar huis, dacht erover na en besloot ja te zeggen. Het voelde als de soort omgeving waar ik iets betekenisvols vanaf nul kon opbouwen terwijl ik ook kon groeien in een rol die bij me paste.
Wat ik het leukste vind aan werken bij Pionect is de kalmte en het oprechte gevoel van teamwork. Er is hier een onuitgesproken begrip, zoals hoe de eerste persoon beneden de lunchtafel dekt en de laatste persoon opruimt, niet omdat het toegewezen is, maar omdat het natuurlijk is. Of hoe iemand een herinnering stuurt om de werkplek opgeruimd te houden, en iedereen gewoon vriendelijk reageert. Het is het soort werkplek waar mensen het collectieve in overweging nemen, en dat is zeldzaam.
De Uitdagingen Die Mij Drijven
Tegelijkertijd bevinden we ons op een cruciaal moment als bedrijf. We zijn klaar om te groeien, en deze fase vereist duidelijkheid, goede gewoonten en gedeelde definities. Als we nu bepaalde dingen niet goed aanpakken, zullen die onverenigbare processen patronen worden die we later moeilijk kunnen verhelpen. Ik ben zeer doelgericht (soms te veel), dus leren wanneer iets urgentie verdient en wanneer niet, is een deel van mijn reis hier. En ik waardeer het wanneer iemand me simpelweg vertelt: “Dit heeft geen prioriteit,” omdat dat me helpt beter te navigeren.
Ik leer door nieuwsgierigheid, soms intense nieuwsgierigheid. Ik weet dat het als ondervraging kan voelen, maar vragen stellen is hoe ik mensen begrijp en verbanden leg. Ik ben niet altijd in zware academische boeken; ik geef de voorkeur aan podcasts, korte lezingen, samenvattingen, documentaires, alles wat me helpt informatie snel te absorberen. En dan ga ik naar de mensen om me heen om de menselijke kant van het verhaal in te vullen. In HR is die menselijke kant essentieel. Je moet betrouwbaar, betrouwbaar en in staat zijn om neutraal te staan. Mensen moeten weten dat ze vrijuit kunnen spreken, gehoord worden en eerlijke feedback krijgen, zelfs als de uitkomst niet altijd precies is wat ze willen.
Mijn langetermijndoel is om een sterke basis en dagelijkse operaties op te bouwen die onafhankelijk kunnen functioneren, met andere woorden zonder afhankelijk te zijn van mij of andere mensen. Ik zeg dit niet omdat ik afstand wil doen, maar omdat ik wil groeien naar dieper en belangrijker werk dat verder gaat dan taken die geautomatiseerd of gestructureerd kunnen worden. Wanneer systemen soepel draaien, zoals ze zouden moeten zonder mij, kan ik me vervolgens concentreren op het toevoegen van meer waarde op andere manieren.
Tegelijkertijd bevinden we ons op een cruciaal moment als bedrijf. We zijn klaar om te groeien, en deze fase vereist duidelijkheid, goede gewoonten en gedeelde definities. Als we nu bepaalde dingen niet goed aanpakken, zullen die onverenigbare processen patronen worden die we later moeilijk kunnen verhelpen. Ik ben zeer doelgericht (soms te veel), dus leren wanneer iets urgentie verdient en wanneer niet, is een deel van mijn reis hier. En ik waardeer het wanneer iemand me simpelweg vertelt: “Dit heeft geen prioriteit,” omdat dat me helpt beter te navigeren.
Ik leer door nieuwsgierigheid, soms intense nieuwsgierigheid. Ik weet dat het als ondervraging kan voelen, maar vragen stellen is hoe ik mensen begrijp en verbanden leg. Ik ben niet altijd in zware academische boeken; ik geef de voorkeur aan podcasts, korte lezingen, samenvattingen, documentaires, alles wat me helpt informatie snel te absorberen. En dan ga ik naar de mensen om me heen om de menselijke kant van het verhaal in te vullen. In HR is die menselijke kant essentieel. Je moet betrouwbaar, betrouwbaar en in staat zijn om neutraal te staan. Mensen moeten weten dat ze vrijuit kunnen spreken, gehoord worden en eerlijke feedback krijgen, zelfs als de uitkomst niet altijd precies is wat ze willen.
Mijn langetermijndoel is om een sterke basis en dagelijkse operaties op te bouwen die onafhankelijk kunnen functioneren, met andere woorden zonder afhankelijk te zijn van mij of andere mensen. Ik zeg dit niet omdat ik afstand wil doen, maar omdat ik wil groeien naar dieper en belangrijker werk dat verder gaat dan taken die geautomatiseerd of gestructureerd kunnen worden. Wanneer systemen soepel draaien, zoals ze zouden moeten zonder mij, kan ik me vervolgens concentreren op het toevoegen van meer waarde op andere manieren.
Tegelijkertijd bevinden we ons op een cruciaal moment als bedrijf. We zijn klaar om te groeien, en deze fase vereist duidelijkheid, goede gewoonten en gedeelde definities. Als we nu bepaalde dingen niet goed aanpakken, zullen die onverenigbare processen patronen worden die we later moeilijk kunnen verhelpen. Ik ben zeer doelgericht (soms te veel), dus leren wanneer iets urgentie verdient en wanneer niet, is een deel van mijn reis hier. En ik waardeer het wanneer iemand me simpelweg vertelt: “Dit heeft geen prioriteit,” omdat dat me helpt beter te navigeren.
Ik leer door nieuwsgierigheid, soms intense nieuwsgierigheid. Ik weet dat het als ondervraging kan voelen, maar vragen stellen is hoe ik mensen begrijp en verbanden leg. Ik ben niet altijd in zware academische boeken; ik geef de voorkeur aan podcasts, korte lezingen, samenvattingen, documentaires, alles wat me helpt informatie snel te absorberen. En dan ga ik naar de mensen om me heen om de menselijke kant van het verhaal in te vullen. In HR is die menselijke kant essentieel. Je moet betrouwbaar, betrouwbaar en in staat zijn om neutraal te staan. Mensen moeten weten dat ze vrijuit kunnen spreken, gehoord worden en eerlijke feedback krijgen, zelfs als de uitkomst niet altijd precies is wat ze willen.
Mijn langetermijndoel is om een sterke basis en dagelijkse operaties op te bouwen die onafhankelijk kunnen functioneren, met andere woorden zonder afhankelijk te zijn van mij of andere mensen. Ik zeg dit niet omdat ik afstand wil doen, maar omdat ik wil groeien naar dieper en belangrijker werk dat verder gaat dan taken die geautomatiseerd of gestructureerd kunnen worden. Wanneer systemen soepel draaien, zoals ze zouden moeten zonder mij, kan ik me vervolgens concentreren op het toevoegen van meer waarde op andere manieren.
Het Leven Buiten Werk
Buiten het werk ben ik in een seizoen van herontdekking en wederopbouw. Het gaat om mindful zijn en aanwezig zijn. Het gaat zowel om het leren van nieuwe vaardigheden als soms het opfrissen van oude. Bovendien ben ik me meer bewust van mijn gezondheid en algehele welzijn, wat betekent dat ik investeer in goed eten in plaats van gemak. De sportschool is ook mijn volgende favoriete plek geworden. Ik geniet zowel van intensieve workouts als van yoga oefeningen. Alles waar ik me nu op richt, maakt deel uit van mijn grotere doel: mijn verloren sprankje/vuur terugwinnen, het gevoel van drive en verlangen dat ik voelde voordat ik werd begraven onder routine en verantwoordelijkheden.
Tegelijkertijd, terwijl ik in mijn "bewuste leven" reis ben, geniet ik van eenvoudige dagelijkse geneugten. Mijn perfecte zondag begint bijvoorbeeld met ontbijt op bed (een idee dat mijn zoon heeft bedacht en elke weekend aandringt). Het is klein, gezellig en op de een of andere manier magisch, een ritueel dat het huis rustig en verbonden maakt. Daarnaast houd ik ervan elke nacht in een boek te duiken, meestal een moordmysterie, en mezelf te verliezen in de plot, de strategie, de setting.
Ik ben zeker een avontuurlijke foodie. Als ik één maaltijd voor altijd moest kiezen, zou het waarschijnlijk pasta zijn: eindeloos veelzijdig en troostend. Reizen is mijn andere passie, en terwijl Italië onze vertrouwde comfortzone blijft, dromen we ervan elk jaar ergens nieuw te verkennen. Afrika, vooral Kenia en Zanzibar, Tanzania staan op onze radar voor het volgende avontuur, hoewel reizen met een kind extra lagen van planning en veiligheidsoverwegingen met zich meebrengt. Ongeacht dat is reizen voor mij en ons als gezin vooral de opwinding van het onderdompelen in de lokale cultuur, het gaat om het vinden van schoonheid en nieuwsgierigheid in de wereld terwijl we het gezin dichtbij houden.
Buiten het werk ben ik in een seizoen van herontdekking en wederopbouw. Het gaat om mindful zijn en aanwezig zijn. Het gaat zowel om het leren van nieuwe vaardigheden als soms het opfrissen van oude. Bovendien ben ik me meer bewust van mijn gezondheid en algehele welzijn, wat betekent dat ik investeer in goed eten in plaats van gemak. De sportschool is ook mijn volgende favoriete plek geworden. Ik geniet zowel van intensieve workouts als van yoga oefeningen. Alles waar ik me nu op richt, maakt deel uit van mijn grotere doel: mijn verloren sprankje/vuur terugwinnen, het gevoel van drive en verlangen dat ik voelde voordat ik werd begraven onder routine en verantwoordelijkheden.
Tegelijkertijd, terwijl ik in mijn "bewuste leven" reis ben, geniet ik van eenvoudige dagelijkse geneugten. Mijn perfecte zondag begint bijvoorbeeld met ontbijt op bed (een idee dat mijn zoon heeft bedacht en elke weekend aandringt). Het is klein, gezellig en op de een of andere manier magisch, een ritueel dat het huis rustig en verbonden maakt. Daarnaast houd ik ervan elke nacht in een boek te duiken, meestal een moordmysterie, en mezelf te verliezen in de plot, de strategie, de setting.
Ik ben zeker een avontuurlijke foodie. Als ik één maaltijd voor altijd moest kiezen, zou het waarschijnlijk pasta zijn: eindeloos veelzijdig en troostend. Reizen is mijn andere passie, en terwijl Italië onze vertrouwde comfortzone blijft, dromen we ervan elk jaar ergens nieuw te verkennen. Afrika, vooral Kenia en Zanzibar, Tanzania staan op onze radar voor het volgende avontuur, hoewel reizen met een kind extra lagen van planning en veiligheidsoverwegingen met zich meebrengt. Ongeacht dat is reizen voor mij en ons als gezin vooral de opwinding van het onderdompelen in de lokale cultuur, het gaat om het vinden van schoonheid en nieuwsgierigheid in de wereld terwijl we het gezin dichtbij houden.
Buiten het werk ben ik in een seizoen van herontdekking en wederopbouw. Het gaat om mindful zijn en aanwezig zijn. Het gaat zowel om het leren van nieuwe vaardigheden als soms het opfrissen van oude. Bovendien ben ik me meer bewust van mijn gezondheid en algehele welzijn, wat betekent dat ik investeer in goed eten in plaats van gemak. De sportschool is ook mijn volgende favoriete plek geworden. Ik geniet zowel van intensieve workouts als van yoga oefeningen. Alles waar ik me nu op richt, maakt deel uit van mijn grotere doel: mijn verloren sprankje/vuur terugwinnen, het gevoel van drive en verlangen dat ik voelde voordat ik werd begraven onder routine en verantwoordelijkheden.
Tegelijkertijd, terwijl ik in mijn "bewuste leven" reis ben, geniet ik van eenvoudige dagelijkse geneugten. Mijn perfecte zondag begint bijvoorbeeld met ontbijt op bed (een idee dat mijn zoon heeft bedacht en elke weekend aandringt). Het is klein, gezellig en op de een of andere manier magisch, een ritueel dat het huis rustig en verbonden maakt. Daarnaast houd ik ervan elke nacht in een boek te duiken, meestal een moordmysterie, en mezelf te verliezen in de plot, de strategie, de setting.
Ik ben zeker een avontuurlijke foodie. Als ik één maaltijd voor altijd moest kiezen, zou het waarschijnlijk pasta zijn: eindeloos veelzijdig en troostend. Reizen is mijn andere passie, en terwijl Italië onze vertrouwde comfortzone blijft, dromen we ervan elk jaar ergens nieuw te verkennen. Afrika, vooral Kenia en Zanzibar, Tanzania staan op onze radar voor het volgende avontuur, hoewel reizen met een kind extra lagen van planning en veiligheidsoverwegingen met zich meebrengt. Ongeacht dat is reizen voor mij en ons als gezin vooral de opwinding van het onderdompelen in de lokale cultuur, het gaat om het vinden van schoonheid en nieuwsgierigheid in de wereld terwijl we het gezin dichtbij houden.
Verborgen Vaardigheden en Levenslessen
Als er één ding is dat ik iedereen in de wereld zou kunnen leren, dan is het vriendelijkheid. En het hoeft niet ingewikkeld of groot te zijn, het kan zo eenvoudig zijn als een glimlach. Een oprechte glimlach kost niets, maar de impact kan diepgaand zijn. Je weet nooit wie een moeilijke dag heeft, zich ongezien voelt, of gewoon een kleine herinnering aan zijn of haar bestaan nodig heeft. Deze kleine daden van vriendelijkheid ripplen naar buiten, bouwen verbindingen, vertrouwen en begrip op op manieren die vaak onzichtbaar zijn maar diep gevoeld worden. Voor mij is dat een principe waar ik elke dag naar probeer te leven, zowel op het werk als thuis, mezelf herinnerend dat soms de eenvoudigste gebaren de grootste verandering teweegbrengen. Ik moedig iedereen aan om Charlie Mackesy’s Het Jongentje, de Mol, de Vos en het Paard minstens één keer te lezen.
In de loop der jaren heb ik ontdekt dat ik een paar verborgen talenten en gewoonten heb die mensen verrassen wanneer ze het ontdekken. Bijvoorbeeld, ik hield ervan om te schetsen en doe dat af en toe nog, hoewel het nu privater is. Daarnaast heeft mijn achtergrond in psychologie me een paar subtiele tools gegeven om mensen en situaties te begrijpen, manieren om mensen te beïnvloeden. Het gaat niet om controle; het gaat om het begeleiden van samenwerking en het openen van mogelijkheden die anders misschien over het hoofd worden gezien.
Als er één ding is dat ik iedereen in de wereld zou kunnen leren, dan is het vriendelijkheid. En het hoeft niet ingewikkeld of groot te zijn, het kan zo eenvoudig zijn als een glimlach. Een oprechte glimlach kost niets, maar de impact kan diepgaand zijn. Je weet nooit wie een moeilijke dag heeft, zich ongezien voelt, of gewoon een kleine herinnering aan zijn of haar bestaan nodig heeft. Deze kleine daden van vriendelijkheid ripplen naar buiten, bouwen verbindingen, vertrouwen en begrip op op manieren die vaak onzichtbaar zijn maar diep gevoeld worden. Voor mij is dat een principe waar ik elke dag naar probeer te leven, zowel op het werk als thuis, mezelf herinnerend dat soms de eenvoudigste gebaren de grootste verandering teweegbrengen. Ik moedig iedereen aan om Charlie Mackesy’s Het Jongentje, de Mol, de Vos en het Paard minstens één keer te lezen.
In de loop der jaren heb ik ontdekt dat ik een paar verborgen talenten en gewoonten heb die mensen verrassen wanneer ze het ontdekken. Bijvoorbeeld, ik hield ervan om te schetsen en doe dat af en toe nog, hoewel het nu privater is. Daarnaast heeft mijn achtergrond in psychologie me een paar subtiele tools gegeven om mensen en situaties te begrijpen, manieren om mensen te beïnvloeden. Het gaat niet om controle; het gaat om het begeleiden van samenwerking en het openen van mogelijkheden die anders misschien over het hoofd worden gezien.
Als er één ding is dat ik iedereen in de wereld zou kunnen leren, dan is het vriendelijkheid. En het hoeft niet ingewikkeld of groot te zijn, het kan zo eenvoudig zijn als een glimlach. Een oprechte glimlach kost niets, maar de impact kan diepgaand zijn. Je weet nooit wie een moeilijke dag heeft, zich ongezien voelt, of gewoon een kleine herinnering aan zijn of haar bestaan nodig heeft. Deze kleine daden van vriendelijkheid ripplen naar buiten, bouwen verbindingen, vertrouwen en begrip op op manieren die vaak onzichtbaar zijn maar diep gevoeld worden. Voor mij is dat een principe waar ik elke dag naar probeer te leven, zowel op het werk als thuis, mezelf herinnerend dat soms de eenvoudigste gebaren de grootste verandering teweegbrengen. Ik moedig iedereen aan om Charlie Mackesy’s Het Jongentje, de Mol, de Vos en het Paard minstens één keer te lezen.
In de loop der jaren heb ik ontdekt dat ik een paar verborgen talenten en gewoonten heb die mensen verrassen wanneer ze het ontdekken. Bijvoorbeeld, ik hield ervan om te schetsen en doe dat af en toe nog, hoewel het nu privater is. Daarnaast heeft mijn achtergrond in psychologie me een paar subtiele tools gegeven om mensen en situaties te begrijpen, manieren om mensen te beïnvloeden. Het gaat niet om controle; het gaat om het begeleiden van samenwerking en het openen van mogelijkheden die anders misschien over het hoofd worden gezien.
gerelateerde blogs
Lees Meer
Lees Meer
gerelateerde blogs
Lees Meer
Lees Meer
gerelateerde blogs
Lees Meer
Lees Meer
Begin het gesprek
Laten we het hebben over hoe maatwerksoftware uw grootste uitdagingen kan oplossen en groei kan stimuleren.
Begin het gesprek
Laten we het hebben over hoe maatwerksoftware uw grootste uitdagingen kan oplossen en groei kan stimuleren.
aanmelden voor de inzichten
Amsterdam
Rotterdam
Portland
© 2026 Pionect. Alle rechten voorbehouden.
Begin het gesprek
Laten we het hebben over hoe maatwerksoftware uw grootste uitdagingen kan oplossen en groei kan stimuleren.
Begin het gesprek
Laten we het hebben over hoe maatwerksoftware uw grootste uitdagingen kan oplossen en groei kan stimuleren.
aanmelden voor de inzichten
Amsterdam
Rotterdam
Portland
© 2026 Pionect. Alle rechten voorbehouden.
Begin het gesprek
Laten we het hebben over hoe maatwerksoftware uw grootste uitdagingen kan oplossen en groei kan stimuleren.
Begin het gesprek
Laten we het hebben over hoe maatwerksoftware uw grootste uitdagingen kan oplossen en groei kan stimuleren.
aanmelden voor de inzichten
Amsterdam
Rotterdam
Portland
© 2026 Pionect. Alle rechten voorbehouden.
Begin het gesprek
Laten we het hebben over hoe maatwerksoftware uw grootste uitdagingen kan oplossen en groei kan stimuleren.
Begin het gesprek
Laten we het hebben over hoe maatwerksoftware uw grootste uitdagingen kan oplossen en groei kan stimuleren.
aanmelden voor de inzichten
Amsterdam
Rotterdam
Portland
© 2026 Pionect. Alle rechten voorbehouden.